ஆழமான அன்பு

ஒரு ஏழைக் கணவனும் மனைவியும் வாழ்ந்து வந்தனர். மனைவியின் கூந்தல் மிக நீளமாக இருந்தது. ஒரு நாள், அவள் தனது கணவனிடம், தன் தலைமுடியை சீவ ஒரு நல்ல சீப்பு வாங்கித் தருமாறு கேட்டாள்.

கணவன் மிகவும் வருத்தமடைந்தான். "என்னுடைய உடைந்த கடிகாரத்திற்குப் புதிய பட்டை வாங்குவதற்குக் கூட என்னிடம் பணம் இல்லை" என்று அவன் சொன்னான். மனைவி அவனது நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு, மேலும் வற்புறுத்தவில்லை.

மறுநாள், கணவன் வேலைக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு கடிகாரக் கடையைப் பார்த்தான். அவன் தனது பழைய, உடைந்த கடிகாரத்தை அங்கேயே குறைந்த விலைக்கு விற்று, அந்தப் பணத்தில் தனது மனைவிக்குப் பிடித்தமான ஒரு சீப்பை வாங்கினான். சீப்புடன் மாலை வீட்டிற்குத் திரும்பினான்.

அவன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது, தனது மனைவி மிகக் குறுகிய கூந்தலுடன் இருப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டான். அவள் தனது நீண்ட கூந்தலை விற்று, அந்தப் பணத்தில் கணவனுடைய உடைந்த கடிகாரத்திற்குப் புதிய பட்டை வாங்கியிருந்தாள்.

அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர். அவர்களின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. இது அவர்கள் செய்த தியாகம் வீண் போனதற்கான கண்ணீர் அல்ல, மாறாக ஒருவருக்கொருவர் கொண்டிருந்த ஆழமான அன்பின் பரஸ்பரத்தன்மைக்கான கண்ணீர்.

அன்பு என்பது ஒன்றும் இல்லை, நேசிக்கப்படுவது என்பது ஏதோ ஒன்றுதான். ஆனால், ஒருவரை நேசிப்பதும், அந்த அன்புக்குப் பாத்திரமாவதுமே வாழ்க்கையில் எல்லாமே ஆகும். உண்மையான அன்பை ஒருபோதும் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளாதீர்கள்.